Strona główna Wczoraj i dziś

Budowa dwóch pasów ul. Beliny-Prażmowskiego

Prażmowskiego 1994
Budowa ulicy Władysława Beliny-Prażmowskiego w Nowym Sączu, 11 lipca 1994 roku. Fot. Janusz Miczek / Twój Sącz

Lato 1994 roku – trwa budowa nowego, dwupasmowego odcinka ulicy generała Władysława Beliny-Prażmowskiego, legionisty i kawalerzysty, który nigdy generałem nie był. W mieście po latach zorientowano się, że popełniono błąd i dopiero w 2010 roku oficjalnie zmieniono nazwę na pułkownika Beliny-Prażmowskiego. Do dziś jednak można trafić w Nowym Sączu na adresy z Prażmowskiego z generałem w nazwie.

Wcześniej Prażmowskiego była niewielką uliczką, biegnącą od ul. gen. Wieniawy-Długoszowskiego (do 1990 roku Kasprzaka, przy której zlokalizowano wejście do Sądeckiego Parku Etnograficznego) do ul. Lwowskiej. Pozostałości po jej starym przebiegu widać tuż za skrzyżowaniem Długoszowskiego z Prażmowskiego – biegła jeszcze kawałek w stronę bloków i skręcała w prawo do Lwowskiej.

Prażmowskiego 2015
Nowy Sącz, ul. płk Wł. Beliny-Prażmowskiego. Stan z listopada 2015. Fot. Janusz Miczek / Twój Sącz

W oddali na zdjęciu widać kościół p.w. Matki Bożej Niepokalanej przy ul. Królowej Jadwigi. W czasie wykonania pierwszej fotografii była to dopiero co wybudowana świątynia (plac budowy poświęcono w 1982 roku a konsekracji kościoła dokonał biskup Józef Życiński w 1992 roku, w 700. rocznicę lokacji Nowego Sącza).

Prażmowskiego_most_700_01_1994
Styczeń 1994 roku. Ostatnie prace przed otwarciem mostu 700-lecia na Kamienicy. Fot. Janusz Miczek / Twój Sącz

Nowa ulica biegła w stronę mostu 700-lecia na Kamienicy, formalnie oddanego do użytku w styczniu 1994 roku (most budowano od 1988 roku). Wtedy gotowe już były dojazdy do nowej przeprawy od ul. Królowej Jadwigi oraz od ul. Jamnickiej, ale na zakończenie prac na Prażmowskiego i możliwość dojazdu do ul. Lwowskiej trzeba było czekać jeszcze wiele miesięcy.

Prażmowskiego
Lipiec 1994 roku, trwa budowa nowego odcinka ulicy Prażmowskiego. Fot. Janusz Miczek / Twój Sącz

(jm)