Pierwsi Niepodlegli: Wojciech Piasecki

Obchody Narodowego Dnia Pamięci o Polskich Ofiarach Niemieckich Obozów Zagłady nakazują przywołać nam także liczne nazwiska pomordowanych w czasie okupacji pionierów niepodległości. Wśród nich jest m.in. zamęczony w sądeckim więzieniu Ryszard Mędlarski (1865-1943), a także Wojciech Piasecki (1886-1941).

Ten ostatni to oficer m.in. w 20 pułku piechoty c.k. armii oraz 1 pułku strzelców podhalańskich, a w październiku 1918 jeden z dwóch głównych przywódców przewrotu wojskowego w Tarnowie. Ponad dwie dekady później współorganizował konspiracyjne struktury ZWZ w Nowym Sączu i został zamordowany przez Niemców w KL Auschwitz. W cyklu „Pierwsi Niepodlegli” zapraszamy na film poświęcony tej bohaterskiej postaci.

Wojciech Piasecki (ur. 10 lipca 1886 r. w Podwysokim (woj. lwowskie) – zamordowany 10 sierpnia 1941 r. w KL Auschwitz), pułkownik WP

Oficer zawodowy c. k. armii. Absolwent Szkoły Kadetów we Lwowie. Od 1906 r. w 20 (galicyjskim) pułku piechoty (w garnizonie sądeckim i w Bośni). Od stycznia do sierpnia 1917 r. w 3 pułku piechoty Legionów. Od września 1918 r. ponownie w batalionie zapasowym 20 pułku w Tarnowie. Członek organizacji „Wolność”. Jako kapitan, kierował przebiegiem akcji militarnej podczas przewrotu antyaustriackiego z 30/31 października 1918 r. w Tarnowie.

W Wojsku Polskim najpierw oficer 1 pułku strzelców podhalańskich(psp) w Nowym Sączu (listopad 1918 r. – grudzień 1920 r., w tym na froncie ukraińskim w obronie Lwowa 1918/1919 i na froncie bolszewickim jako dowódca III batalionu). Do listopada 1921 wykładowca w Centrum Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Korpusu nr V w Krakowie, do maja 1922 w 2. pułku strzelców podhalańskich w Sanoku, potem w 5 psp w Przemyślu i od 1923 r. w 6. psp w Stryju jako zastępca dowódcy pułku. W latach 1927-1929 r. dowódca 17 pułku piechoty w Rzeszowie, następnie w DOK nr IV w Łodzi. W 1935 r. przeniesiony w stan spoczynku, zamieszkał w Nowym Sączu. Od początku okupacji niemieckiej w konspiracji (sztab ZWZ w Nowym Sączu) – pseudonim „Sarna”. Aresztowany przez Gestapo w marcu 1941 r., wywieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, gdzie został zamordowany przez Niemców 5 miesięcy później.

Od 1919r. – major, od 1922 – podpułkownik, od 1927 r. – pułkownik. Odznaczony m.in. Orderem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Odznaką Honorową „Orlęta”. Bez odznaczenia niepodległościowego!

Biogram na podstawie m.in.: Jerzy Giza „Organizacja WOLNOŚĆ 1918. Konspiracja niepodległościowa w C.K. armii podczas I wojny światowej”.

Film i prezentowany tekst są częścią projektu edukacyjno-badawczo-filmowego „Pierwsi Niepodlegli”, którego partnerem lokalnym jest nasza redakcja.