Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu zaprasza na wernisaż wystawy „Edmund Cieczkiewicz. Melancholia” który odbędzie się 1 lipca br. w Domu Gotyckim przy ul. Lwowskiej 3. Wystawa potrwa do 2 października 2016.
Wystawa poświęcona jest Edmundowi Cieczkiewiczowi, jednemu z najciekawszych, lecz mało znanych malarzy związanych z Sądecczyzną. Melancholia zawarta w tytule wystawy z jednej strony opisuje temperament artysty, z drugiej określa nastrój wyczuwalny w jego malarstwie.
Jak podkreślają organizatorzy, twórczość Cieczkiewicza zostanie pokazana po raz pierwszy w szerszym kontekście. Widz zobaczy najbardziej wartościowe pod względem artystycznym obrazy pejzażowe, m. in. liczne widoki Beskidów, Tatr i Pienin, portretowe, a także malarstwo symboliczne, rysunki, karykatury, ilustracje. Będzie można również obejrzeć korespondencję oraz archiwalne fotografie artysty.
Prace Edmunda Cieczkiewicza zostaną zestawione z obrazami polskich artystów tworzących w tym samym okresie, m. in. Jacka Malczewskiego, Wojciecha Weissa, Stanisława Kamockiego, Mariana Wawrzenieckiego czy Jana Stanisławskiego.
Wystawie towarzyszyć będzie katalog zawierający wybrane dzieła Edmunda Cieczkiewicza, reprodukcje jego szkicowników, korespondencję, a także teksty opisujące życie i twórczość artysty na tle epoki.
Edmund Cieczkiewicz, syn Feliksa, urzędnika kolejowego i Józefy z Morawskich, urodził się 1 stycznia 1872 r. w Barszczowicach koło Lwowa. Po ukończeniu szkoły powszechnej oraz gimnazjum, w 1887 r. wstąpił do krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, gdzie przez kilka lat studiował pod kierunkiem: Leopolda Löffera, Feliksa Szynalewskiego, Floriana Cynka, Izydora Jabłońskiego, Władysława Łuszczkiewicza i Alfreda Dauna. Po odbyciu jednorocznej służby wojskowej w armii austriackiej powrócił na uczelnię, gdzie kontynuował naukę pod kierunkiem m. in. Jacka Malczewskiego, Leona Wyczółkowskiego i Teodora Axentowicza.
Po ukończeniu studiów artysta zamieszkał wraz z będącym na emeryturze ojcem w Bochni. Tam urządził swoją pierwszą pracownię malarską. Tworzył realistyczne pejzaże w stylistyce młodopolskiego malarstwa, a także portrety i sceny symboliczne bliskie poetyce Jacka Malczewskiego. W 1901 roku przeżywa dwie tragedie – najpierw umiera jego ojciec, a wkrótce także siostra, która osieroca dwoje dzieci.
Zmuszony sytuacją rodzinną Cieczkiewicz podejmuje pracę urzędnika kolejowego w Nowym Sączu. Na zlecenie dyrekcji kolei w latach 1910-1911 namalował cykl obrazów przedstawiających pejzaże tatrzańskie i pienińskie. Ozdobiono nimi wnętrza dworców kolejowych w Nowym Sączu i Tarnowie. W roku 1913 artysta otrzymał zlecenie na namalowanie cyklu pejzaży alpejskich dla dworca kolejowego w Salzburgu, jednak realizację uniemożliwił wybuch I wojny światowej. Niektóre jego pejzaże wielokrotnie reprodukowano na pocztówkach wydawanych przez Akropol, Polonię i Salon Malarzy Polskich. Kolejno mieszkał w Wierchomli, Kamionce Wielkiej i Rytrze – urokliwych wioskach w Beskidzie Sądeckim.
W ostatnich latach życia zaprzestał pracy twórczej z powodu niemal całkowitej utraty wzroku. Zmarł w styczniu 1958 roku. Został pochowany na cmentarzu w Rytrze.
(edred)
