Oddanie do użytku nowego ronda i nazwanie go imieniem „Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Nowym Sączu” jest dobrym momentem dla przypomnienia historycznych granic dawnego Kaduka, gdyż od tego miejsca zaczynała się ta dawna dzielnica.
Zdjęcie 1. Fragment protokołu posiedzenia Rady Miasta Nowego Sącza, 15 marca 1906 r.
Granice dzielnic (odpowiedników obecnych osiedli) Nowego Sącza z przełomu XIX i XX wieku opisane są precyzyjnie w protokołach posiedzeń Rady Miasta (zdjęcie 1). Oto opis Kaduka:
III. Kaduk
Obejmuje część miasta ograniczoną od strony południowej torem kolei leluchowskiej (w kierunku Starego Sącza), od strony zachodniej granicą miasta i Dąbrówki Polskiej (powinno być Niemieckiej) do wysokości szkarpy spadającej ku Dunajcowi (obok cmentarza ewangelickiego), następnie tą szkarpą do spotkania z korytem Żeglarki (na Podmłyniu) następnie tym korytem do starych koszar Bernaszowskich (obecnie popularny Gastronom), od strony północnej granicą starych koszar ul. Grodzką do spotkania z ul. Sienkiewicza, od strony zachodniej ul. Sienkiewicza aż do toru kolejowego.
Dzielnica ta posiada następujące ulice:
- ul. Źródlana prawa poprzecznica ul. Sienkiewicza łączy ją z ul. Św. Kunegundy,
- ul. Tatrzańska prawa poprzecznica z ul. Św. Kunegundy, następnie się łamie i biegnie równolegle do tej ostatniej,
- ul. Krótka wiodąca koło realności Burka i Dudryka.
Ciekawie przedstawia się stan ulic i zabudowy na mapie katastralnej z tego okresu
Ulica Św. Kunegundy i mały fragment ul. Węgierskiej to główna arteria komunikacyjna dawnego Kaduka. Jest to część historycznego Gościńca Cesarskiego wybudowanego ok. roku 1800. Na mapie naniesiona jest linia kolejowa do Leluchowa, w trakcie nanoszenia jest dopiero linia do Chabówki. Tory kolejowe przecięły stare drogi prowadzące w stronę Bielowic: Szopena z Grottgera i Sienkiewicza z Bielowicką. W miejscu ulicy źródlanej płynie mały potok. Nie ma jeszcze kilku ulic, w tym ulicy Waryńskiego. Ulice Zygmuntowska i Kolejowa kończą się wraz zabudowaniami Starej Kolonii i nie dochodzą do ul. Sienkiewicza, która nie posiada ani jednego budynku. Warto zwrócić uwagę na to, że obecne Wólki nosiły nazwę Podgórze, a Tłoki były częścią Świniarska.
Czytaj też: Sądeckie osiedla.Kaduk
Oto wykaz obecnych ulic należących do dawnego Kaduka. Dodatkowo wymieniono okoliczne ulice zaznaczone na mapie (zdjęcia 1 i 3).
| Lokalizacja | Numer na mapie | Stary Kaduk |
| Asnyka i tory kolejowe do Chabówki | 6 | |
| Bema | — | |
| Bielowicka | 16 | nie należała |
| Bilińskiego | — | |
| Czackiego | — | |
| Grodzka – fragment | 3 | granica |
| Grottgera | 17 | nie należała |
| Jagiellońska | 1 | nie należała |
| Kolejowa – fragment | 19 | |
| koszary Bernaszowskie (Gastronom) | 2 | nie należała |
| Krasińskiego (plac „Kocie planty”) | — | |
| Krótka | — | |
| Kunegundy | 15 | |
| Orkana – mały fragment | — | |
| Potok Żeglarka | 13 | granica |
| Pułaskiego | 10 | |
| Radziecka – fragment | 11 | |
| Rodziewiczówny – numery nieparzyste | 8 | granica |
| Rondo Towarzystwa Gimnastycznego Sokół | 0 | granica |
| Sienkiewicza – numery parzyste | 4 | granica |
| skarpa, okolice cmentarza ewangelickiego | 12 | granica |
| Stroma | — | |
| Szopena | 7 | nie należała |
| Szujskiego – fragment | — | |
| Tatrzańska | 14 | |
| tory kolejowe do Starego Sącza i Leluchowa | 5 | granica |
| Waryńskiego | — | |
| Węgierska – fragment | 9 | |
| Wolskiej – fragment | — | |
| Wrześniowska | 21 | |
| Zielona | 18 | nie należała |
| Zygmuntowska – fragment | 20 | |
| Źródlana (koryto byłego potoku) | 22 |
Zdjęcie 3. Aktualna mapa Miasta Nowego Sącza – granice starego Kaduka.
Obecny Kaduk ma inne granice i zasadniczo obejmuje historyczną miejscowość Dąbrówka Niemiecka, która została włączona do Nowego Sącza w roku 1923. W dokumentach z XIX i pierwszej połowy XX wieku można znaleźć informacje odnoszące się do Kaduka (zdjęcia 4-7). Należy pamiętać, że mowa w nich o dawnym Kaduku.
Zdjęcie 4. Rok 1848 Parafia Ewangelicka – zgony, Spiess Philipp – Kaduk 438.
Zdjęcie 6. 1889 Par. Św. Małgorzaty – Bielowice – małżeństwa, Habela Wiktoria – Kaduk.
Zdjęcie 7a. 1925 Szpital Ubogich – dzierżawcy gruntów na Kaduku.
Zdjęcie 7b. 1925 Szpital Ubogich – dzierżawcy gruntów na Kaduku.
Tekst, zdjęcia i opracowanie Włodzimierz Waląg
