Dwie fotografie autorstwa Stanisława Śmierciaka z 1979 roku z „Kroniki nowosądeckiej” – wydawanej w tamtym okresie w formie zestawów fotografii z podpisami przez krakowski oddział Krajowej Agencji Wydawniczej – Redakcję Fotografii Propagandowej. „Kronika nowosądecka” wisiała często w gablotach zakładów pracy i szkół i zawierała oprócz zdjęć także krótkie podpisy (patrz powyżej).
Sądeckie Zakłady Naprawy Autobusów przy ul. Węgierskiej (potem przemianowane na Sądeckie Zakłady Naprawy Samochodów) powołano na początku lat 70. a po kilku latach budowy uruchomiono w 1979 roku na terenach przemysłowych, pomiędzy pomiędzy zakładami SZEW (Sądeckie Zakłady Elektro-Węglowych) i SZPOW (Sądeckie Zakłady Przemysłu Owocowo-Warzywnego). Zatrudniały około tysiąc osób ale nigdy nie osiągnęły pełnej zdolności naprawczej. Przewidziane do napraw głównych autobusów m.in. „Jelcz” i „Autosan” oraz napraw silników nie miały czego remontować – zakładom komunikacyjnym lub PKS-om z dalszych części kraju nie opłacało się przywozić pojazdów do Nowego Sącza.
Firma przetrwała zaledwie do początku lat 90. – ery wielkich przemian gospodarczych i pozbywania się majątku skarbu państwa. Taki też los spotkał SZNS – likwidator sprzedał budynki kilku podmiotom. Halę główną firmy kupił Ryszard Florek z firmy Fakro i uruchomił w niej w 1991 roku produkcję okien.
Zobacz także Sądeckie Zakłady Naprawy Autobusów
