Materiał zamieszczony w „Panoramie. Śląskim Tygodniku Ilustrowanym” z 13 lipca 1958 autorstwa Mariana Niewiarowskiego i ze zdjęciami Karola Harędzińskiego „Siedem godzin na szlaku niewykorzystanych możliwości” rozpoczyna się tak:
„Nie ma w Nowym Sączu tramwaju, nie ma gazu, nie ma neonów. Nie ma na Sądecczyźnie kopalń, ani hut, nie widać na jej szosach tylu fiacików i skuterów, ile na Górnym Śląsku. Ale jest tu piękna ziemia, powiat nowosądecki należy do najpiękniejszych w Polsce, jeśli i nie w całej środkowej Europie. Leży ta ziemia niewykorzystana, zapomniana, jakby odsunięta na bok, i czeka na swego odkrywcę…”.
Tekst opowiada o zaletach ale i niedostatkach Ziemi Sądeckiej i jest oparty wokół podróży autobusem z Katowic do Nowego Sącza i Krynicy, która w tamtym czasie zajmowała siedem godzin. Linię obsługiwała ekspozytura Państwowej Komunikacji Samochodowej w Nowy Sączu. O okolicy Jeziora Rożnowskiego autor pisze m.in.: „Lecz piękno krajobrazu nie zasłania mi drugiego widoku – widoku biedy. Ani jednego domu wczasowego, ani jednego pensjonatu, ani jednego sanatorium, ani jednego gmachu kolonijnego, ani jednej przystani kajakowej…”. Zachęca jednocześnie „Rady Robotnicze kopalń, hut, fabryk” ze Śląska aby zainteresowali się tą ziemią, budowali domy wczasowe, sanatoria i organizowali wycieczki.
